*Sanığın, olay günü tartıştığı ölene yumruk
atıp cebinden çıkardığı kontrol kalemi ile sol kaşının üstüne doğru vurup basit
tıbbi müdahale ile giderilebilecek biçimde onu yaraladığı, kendisinde kronik
kalp damar hastalığı mevcut bulunan Y. N.’nun bu olayın meydana getirdiği efor
ve stresin tesiri ile fenalaşıp hastaneye kaldırıldığı, gelişen kalp durması ve
beynin oksijensiz kalması sonucu olaydan otuz beş gün sonra hastanede vefat
ettiği olayda, sanığın eyleminin TCK'nun 86/2. maddesi kapsamında kalan kasten
yaralama olduğunda kuşku bulunmamakta olup bu nedenle de eyleminin TCK’nun
87/4. maddesine uyduğunu kabule kanunen imkan bulunmamaktadır.
Sanık öldürme kastı ile hareket etmemiş, ancak kendisinden on dokuz yaş
büyük olan 61 yaşındaki öleni itekleyerek baş bölgesine yumruk atıp, kontrol
kalemi ile şiddetli biçimde vurarak yaralamak suretiyle kalp krizi
geçirebileceğini öngörmüş, fakat neticeyi yani ölümü arzulamamıştır. Bu nedenle
sanığın eyleminin taksirle ölüme neden olmak suçunu oluşturduğunu kabul eden
yerel mahkeme direnme hükmünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. CGK. 10/5/2016 gün, 2014/12-218 Esas,
2016/256 Karar,
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder